El Niño i La Niña (ENSO, czyli oscylacja południowa)

Pytania bez odpowiedzi względem ENSO

El Niño (chłopczyk) i La Niña (dziewczynka) po hiszpańsku, czyli oscylacja południowa (ENSO) od dawna budzi wiele emocji. Tym bardziej, że są to żywioły (anomalie klimatyczne), które przyczyniają się do wzrostu (El Niño) lub spadku (La Niña) temperatur na Ziemi. Tak samo jest w powierzchniowych wodach Pacyfiku. Pytanie; jak ciepły jest wówczas Atlantyk, Ocean Indyjski, Południowy czy Arktyczny? A jak ciepło jest globalnie w całym Wszechoceanie? I jak ciepło w końcu jest globalnie w atmosferze?

El Niño-La Niña. Atmosfera chłodniejsza czy cieplejsza?

Gdy panuje El Niño, to atmosfera i ocean są cieplejsze. Znacznie parujący ocean nagrzewa atmosferę. Gdy panuje La Niña, to atmosfera i ocean są chłodniejsze. Prawie wcale nie parujący ocean wpływa na ochłodzenie atmosfery.

Wiadomo też, że gdy El Niño panuje, Pacyfik jest anomalnie cieplejszy u wybrzeży Ameryki Południowej, a chłodniejszy u wybrzeży Australii i Azji Południowo-Wschodniej. Przekłada się to właśnie na cieplejszą atmosferę globalnie. Natomiast, gdy La Niña panuje, Pacyfik jest nadmiernie chłodniejszy u wybrzeży Ameryki Południowej, a za to cieplejszy u wybrzeży Australii i Azji Południowo-Wschodniej. Dzięki temu występuje globalnie chłodniejsza atmosfera.

Rysunek. Odchylenie temperatury powierzchni morza od średniej z lat 1981-2010. Po lewej stronie mapy przedstawiające sytuację El Niño (u góry – intensywne, grudzień 1997, u dołu – słabe, grudzień 1994). Po prawej stronie mapy przedstawiające sytuację La Niña ( u góry – intensywną, grudzień 1988, u dołu – słabą, grudzień 1984). Ilustracje stworzone za pomocą aplikacji NOAA.

Zaburzenia El Niño i La Niñy względem rejonów Ameryki Południowej i Azji Południowo-Wschodniej oraz Australii

El Niño

Podczas El Niño odwracane są prądy oceaniczne gdzieś pośrodku Pacyfiku, słabną pasaty, zatrzymuje się upwelling zimnego prądu Humboldta, co przynosi ogromne szkody w połowach rybaków peruwiańskich i chilijskich. Natomiast potężne masy wilgotnego powietrza wywierają wpływ taki, że w naturalnie suchych rejonach Ameryki Południowej padają anomalne deszcze, a w wilgotnych rejonach Azji Południowo-Wschodniej i Australii wschodniej występują anomalne susze i pożary (Michael McPhaden 1999).

Np. Po jednej stronie Pacyfiku miały miejsce zmasowane ulewy i powodzie na pustyni Atacama w Chile w 2015 i 2016 r. oraz ulewy, powodzie i osunięcia ziemi w Peru i w Boliwii w 2015 r., a po drugiej stronie oceanu wystąpiły rozległe i długotrwałe pożary i susze w Indonezji, Malezji. Singapurze w 2015 r.

La Niña

Z kolei podczas La Niñy prądy są wzmacniane ekstremalnie wraz z pasatami na tyle mocno, że potężne masy wilgotnego powietrza spływają nadmiernie do Azji Południowo-Wschodniej. Natomiast u wybrzeży Ameryki Południowej bardzo silny upwelling zimnego Prądu Humboldta daje obfite połowy rybakom (jak wyżej). Jednocześnie na tym kontynencie jest bardzo ekstremalnie sucho.

Np. Po jednej stronie Pacyfiku wystąpiły powodzie we wschodniej Australii w 2010 i 2011 r oraz w Indonezji 2011 r., a także bardzo intensywne deszcze monsunowe w Indiach. Natomiast po drugiej stronie oceanu miały miejsce ekstremalne susze w Chile i w Peru w 2010 r.

Oscylacja południowa (ENSO) a Globalne Ocieplenie

Ogólnie rzecz biorąc oscylacja południowa ENSO nie wywiera drastycznego wpływu na ocieplanie się klimatu, jednak powoduje wiele strat ekonomicznych po obu stronach Pacyfiku. Z jednej strony ekstremalne ulewy i powodzie, a z drugiej strony ekstremalne susze i pożary. Dlatego też w świecie mediów oboje „dzieci Pacyfiku” – i El Niño i La Niña – bardzo często pojawiają się jako główne informacje. W szczególności kontrolują tę sytuację kraje bezpośrednio leżące w strefie południowego Pacyfiku i prawie zawsze narażone na jakieś straty ekonomiczne, a i bardzo często są niestety ofiary w ludziach. Niestety również nie mamy zbytniego wpływu by zmniejszyć oddziaływanie ENSO. Musimy pogodzić się by jakoś żyć z El Niño i z La Niña. No może jedno możemy zrobić. Zmniejszyć spalanie paliw kopalnych i wylesienia, które w dużym stopniu wzmacniają wpływ tych anomalii klimatycznych. Ale czy nam to się uda trudno powiedzieć. Wzrost globalnej temperatury i koncentracji dwutlenku węgla z roku na rok, może mieć pewien wpływ na intensyfikację ENSO i zwiększenie częstotliwości tych anomalii w coraz szybciej ocieplającym się świecie.

Również intensywniejsze El Niño i La Niña w ocieplającym się świecie oznaczać będą coraz silniejsze anomalie opadów obejmujące ogromny obszar Oceanu Spokojnego i powodujące wyraźne wahania średniej temperatury powietrza przy powierzchni globu. (Wenju Cai i in., 2015).

Oto naprzemienny zbiór El Niño i La Niña w całym XX i w obecnym wieku. 

El Niño: 1902-1903

La Niña: 1903-1904

El Niño: 1905-1906

La Niña: 1906-1907; 1909-1911

El Niño: 1911-1912; 1913-1914; 1914-1915

La Niña: 1916-1918

El Niño: 1919-1920

La Niña: 1924-1925

El Niño: 1925-1926

La Niña: 1928-1930; 1938-1939

El Niño: 1940-1941; 1941-1942

La Niña: 1942-1943

El Niño: 1946-1947

La Niña: 1949-1951

El Niño: 1951-1952

La Niña: 1954-1957

El Niño: 1957-1958; 1963-1964

La Niña: 1964-1965

El Niño: 1965-1966; 1969-1970

La Niña: 1970-1972

El Niño: 1972-1973

La Niña: 1973-1976

El Niño: 1977-1978; 1982-1983; 1987-1988

La Niña: 1988-1989

El Niño: 1991-1992; 1993-1994; 1994-1995; 1997-1998

La Niña: 1998-2001

El Niño: 2002-2003; 2006-2007

La Niña: 2007-2008; 2008-2009

El Niño: 2009-2010

La Niña: 2010-2012

El Niño: 2014-2016

https://pl.wikipedia.org/wiki/El_Ni%C3%B1o

https://pl.wikipedia.org/wiki/La_Ni%C3%B1a

http://naukaoklimacie.pl/aktualnosci/silne-el-nino-dwa-razy-czestsze-143

https://sites.google.com/site/medievalwarmperiod/Home/historic-el-nino-events

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *